Pages

Sunday, April 11, 2010

வலைச்சரத்தில் மீண்டும் உங்கள் ஸ்டார்ஜன்

அன்புமிக்க நண்பர்களே!! எல்லோரும் நலமா..

இன்றுமுதல் உங்கள் ஸ்டார்ஜன் மீண்டும் வலைச்சரத்தில் ஒருவார காலம் அலங்கரிக்கப்போகிறேன். திரு.சீனா அய்யா அவர்கள் மீண்டும் எனக்கொரு வாய்ப்பு வழங்கி வலைச்சரத்தில் ஆசிரியராக்கி அழகு பார்த்துள்ளார். உங்கள் அனைவரின் வாழ்த்துக்களினால் இன்றுமுதல் ஒருவாரகாலத்துக்கு வலைச்சரத்தில் ஆசிரியராக பணியாற்ற செல்கிறேன்.

சீனா அய்யாவுக்கு என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். நீங்கள் அனைவரும் கொடுத்துவரும் ஆதரவுகளினால் என்னால் மீண்டும் மீண்டும் உற்சாகத்துடன் புதுபுது விஷயங்களை பற்றி எழுத முடிகிறது.

உங்களின் ஒவ்வொரு கருத்துக்களும் என்பாதையில் நீங்கள் தூவும் பூக்கள்.

உங்கள் அனைவருக்கும் என் நன்றிகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.


********************************

சென்ற வருடம் என்னால் இந்த வாரத்தை மறக்கமுடியாது. என்னவென்று கேட்கிறீர்களா.. அது நான் இந்தியாவிலிருந்து சவுதிக்கு பயணமானது. ஏப்ரல் 10ம் தேதி அதிகாலை 4 மணிக்கு திருவனந்தபுரத்திலிருந்து ப்ஹ்ரைன் வழியாக தமாம் செல்லும் கல்ப் ஏர்விமானத்தில் பயணமானேன். இது ரெண்டாவது முறையென்றாலும் இந்த பயண‌ம் புதிய அனுபவமாகும். ஏனென்றால் நான் புதிதாக கல்யாணம் ஆகி 3 மாதத்தில் பயணமாகிறேன் என்றால் சும்மாவா. இப்போது நினைத்தாலும் அந்த நினைவுகள் எப்போதும் பசுமையானது.

அன்று நான் பயணம் கிளம்புவதால் என்னை வழியனுப்ப நெருங்கிய உறவினர்கள் எங்கள் வீட்டிற்கு வழியனுப்ப வந்தனர். நான் புதிதாக திருமணம் ஆனதால் திருமதி ஸ்டார்ஜனின் வாப்பா அம்மாவும், அவங்க பெரியம்மா பெரியவாப்பா எங்க தாய்மாமா இருவர் குடும்பத்தினரும் என்று எல்லோரும் வந்திருந்தனர். சிலர் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டும் வாழ்த்துகள் தெரிவித்தனர். அன்று முழுவதும் எல்லோருடனும் சகஜமாக பேசி பிரிவு தெரியாமல் பார்த்துக்கொண்டேன்.

என்னவளுக்கும் பிரிவு துயரம் வாட்டாமல் இருக்க அவ்வப்போது கலகலப்பாக பேசினேன். அவருக்கு ஆறுதல் சொன்னேன். அவருக்கு ரொம்பவே வருத்தம். நான் எவ்வளவுதான் பேசினாலும் என்மனதினுள் பிரிவின்கலக்கம் இருந்து கொண்டே இருந்தது. ஏப்ரல் 9ம் தேதி மாலை 6 மணிக்கு மக்ரிப் தொழுகை முடிந்ததும் எல்லோரிடமும் வழிசொல்லிக் கொண்டேன். என்னவளிடமும் வழிசொன்னேன். நாங்கள் இருவரும் கண்களில் நீர் ததும்பியவாறே கண்களாலே வார்த்தைகளை பரிமாறிகொண்டோம்.

அன்றுஒரு வித்தியாசத்தை உணர்ந்தேன்; நான் நடந்து போகும்போது தெருக்கள் எல்லாம் புதிதாக தெரிந்தன. என்னடா பிறந்ததிலிருந்து சுற்றித் திரிந்த தெருக்கள் இன்று எல்லாமே புதிதாக இருந்தன. என்னுடன் எங்க வாப்பாவும் எங்க மாமா இருவரும் திருவனந்த‌புரம்வரை வந்தனர். என்தம்பிகளும் மாமாபையனும் திருநெல்வேலி பஸ்நிலையம் வரை வந்தனர். அவர்கள் நான் சோகமாக இருப்பதைக்கண்டு அவர்களுக்குள்ளே சிரிப்புகாட்டி வந்தது கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தது. பஸ்பயணத்தில் என்னவளின் நினைப்பு வாட்டியது.

திருவனந்தபுரம் வந்து சரியாக 2மணிக்கு உள்ளேசென்று போர்டிங்பாஸ் வாங்கிக்கொண்டு இருக்கையில் கண்மூடி நினைத்துபார்த்தபடி இருந்தேன். 3 1/2 மணிக்கு பிளைட் உள்ளே அனுமதித்தனர். 4 மணிக்கு பிளைட் கிளம்பியது. ரன்வேயில் ஓடி மேலே பறக்க தயாராகிக் கொண்டிருந்த விமானம் திடிரென மீண்டும் ரன்வேக்கு தரையிறங்கியது.

என்னவென்று விசாரித்ததில் விமானத்தில் முகப்பு கண்ணாடியில் விரிசல் ஏற்பட்டுள்ளது சரிசெய்ய ஒரு மணிநேரம் ஆகும் அதனால் ஓய்வெடுங்கள் என்றே பதில் வந்தது. என்னடா இது சோதனை.., மனைவி சொந்தங்கள் அனைவரையும் விட்டு பிரிவு துயரத்தில் இருக்கும்போது இதுவேறையா.. மணித்துளிகள் கடந்து கொண்டிருந்தது. ஆனாலும் விமானத்தில் பழுது இன்னும் சரிசெய்யப்படவில்லை. என் வீட்டுக்கு போன் செய்து விவரம் சொன்னேன்; அனைவரும் வருத்தப்பட்டனர்.

எல்லோரும் சேர்ந்து ஏர்போர்ட் மேனேஜரிடம் முறையிட்டோம். அவர் ப்ஹ்ரனிலிருந்து பழுதுநீக்குபவர் வந்து பழுதுநீக்கணும் அதனால் ஒருநாள் தாமதமாக விமானம் செல்லும்; நீங்கள் அனைவரும் நாங்கள் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் ஃபைவ்ஸ்டார் ஹோட்டலில் இன்று தங்கி ஓய்வெடுங்கள் என்று எங்கள் அனைவரையும் ஹோட்டலுக்கு அனுப்பிவைத்தார்.

என்னசெய்ய! எல்லாம் நம்ம நேரம் என்று நொந்தபடியே ஹோட்டலுக்கு சென்று தங்கினேன். அப்படியே ஊருக்கு சென்றுவிடலாமா என்ற எண்ணமே மேலோங்கி இருந்தது. இரவு 8 மணிக்கு விமானம் தயாராகிவிட்டது என்று அழைத்து சென்ற‌னர். அதன்பின்னரும் மணித்துளிகள் கடந்து கொண்டிருந்தன. விமானம் பழுது சரிசெய்யவில்லை தாமதமாக செல்லும் என்று நிலையில்லாத பதிலே வந்துகொண்டிருந்தன. பின்னர் எல்லோரும் ஏர்போர்ட் மேனேஜரிடம் முறையிட பின்னர் இரவு 2மணிக்கு விமானம் கிளம்பியது. மறுநாள் கிளம்பும் விமானபயணிகளுடன் எங்களையும் பயணிக்க வைப்பதே அவர்கள் எண்ணமாக இருந்திருக்ககூடும்.

இந்த சூழ்நிலை அக்பருக்கும் தர்மசங்க‌டமானது. ஏனென்றால் நான் உறுதியாகவரும் நேரம் தெரியாததால் என்னை ரிசீவ் செய்ய கார் ஏற்பாடு செய்ய முடியாதநிலை. அக்பர் அன்று இரவுமுழுவதும் தூங்கவில்லை. நான் ப்ஹ்ரைன் வந்ததும் அக்பருக்கு போன்செய்து வந்ததை உறுதி செய்து கொண்டேன்.

அப்பாடி ஒருவழியாக நானும் அக்பரும் எங்கள் இருப்பிடம் வந்து சேர்ந்தோம். இந்த அனுபவத்தை என்னால் மறக்கவேமுடியாது.


உங்கள் மேலான கருத்துக்களை எதிர்பார்த்தவனாக உங்கள் ஸ்டார்ஜன்.

,

Post Comment

Friday, April 9, 2010

கலையாத நிழல்கள்

கலையாத‌ நிழல்கள்

என்னவென்று நான் சொல்ல
வழிநெடுக தோரணம்
தலைவரின் வருகையை
பறைசாற்றியது.

அண்ணார்ந்து பார்த்தேன்
ஏணியிலிருந்து, கீழே
கனவெல்லாம் மேலே உயர‌...

தலைவர் சென்றபின்னாலும்
சண்டை மூண்டது
அவர் உக்கார்ந்த
சேரை தூக்குவதில்..


ஆம்! ஒருசாண்
வயிற்றிலும் களேபரங்கள்
என்னடா என்னை
கவனிக்கவில்லையென்று..

ஏசியும் தன் வேலையை
சரியாக செய்தது..
தலைவரின் சயனத்தில்
இடையூறு இல்லாமல்..

ஆம்! கால்கள் இடம்
மாற மறுத்தன‌
கதிரவனும் தன் வேலையை
சரியாக செய்தது..
மனமோ ஸ்ப்பா என்றது..

திட்டங்கள் எல்லாம்
போட்டதும் வால்களின்
கைகளில் தஞ்சம்..

ஆம்! நாளைக்கு
கிடைக்கும் என்ற
நம்பிக்கையில்
நாளும் நாளும்...


அடுத்த தேர்தலிலும்
தலைவர்தான் வெற்றி!

யார்வந்தா என்ன‌
பணம் நிறைய
கிடைக்குமா?...

,

Post Comment

Wednesday, April 7, 2010

கதை கேளு .. கதை கேளு ...

என்னை ஸ்கூல்ல சேர்க்கிறதுக்கு முன்னாடி நான், எங்க அம்மம்மா வீட்டுல இருப்பேன். எங்க தாத்தாவும் என்மேல ப்ரியமா இருப்பாங்க. ஏன்னா அவங்களுக்கு முதல் பேரப்பிள்ளை நாந்தான். நான் கேட்கிறதெல்லாம் வாங்கி தருவாங்க. நான் சேட்டை பண்ணினா கண்ணுல வெங்காயத்தை ஊத்திருவேன்ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா சும்மா பயமுறுத்ததான் அப்படி சொல்றது. நான் நிஜத்துக்குன்னு நினைச்சி பயப்படுவேன்.

அதேமாதிரி எங்க வீட்டுக்கு வரும் டோப்பிக்கும் பயப்படுவேன். ஏன்னா அவரு வெத்தலை பெட்டி வச்சிருப்பாரு. அதுல உள்ள பாக்குவெட்டிய எடுத்து கண்ணுக்கு நேரா காட்டி மூக்கை வெட்டிருவேன்னு பயங்காட்டுவார். நான் இதுக்கெல்லாம் மசியிரா ஆளா. பயப்படுறமாதிரி நடிச்சிட்டு அவர் அங்கிட்டு போனதும் நம்ம சேட்டை ஆரம்பமாயிரும்.

தாத்தா பாட்டி வெளியூர் போனாலும் நான்கூட செல்வேன். எல சேக் சேட்டை பண்ணுனே நிமிட்டாம்பழம் கொடுத்துடுவேன், அதனால ஒழுங்கா இருக்கணும். அதென்ன நிமிட்டாம்பழம் என்று நீங்கள் கேட்பது புரிகிறது. அது வேற ஒண்ணும் இல்லை தொடையில் கிள்ளி விடுவதுதான். சில சமயங்கள் நான் நிறைய நிமிட்டாம்பழத்தை வஞ்சனையில்லாம வாங்கிக்குவேன்.

எனக்கு சின்னவயசில‌ கதை கேட்கிறது ரொம்ப பிடிக்கும். அதனால எங்க தாத்தாவும் பாட்டியும் கதை சொல்ல சொல்லி கேட்பேன். ஈனாம்பூச்சி கதை, புலிமச்சான் கதை, நல்லதங்காள் கதை, புட்டு தண்ணியா போன கதை இப்படி நிறைய கதைகள் உண்டு. இவை ரசிக்கும்படியான கதைகள்.

இந்தமாதிரி கதைகள்ல லாஜிக்கெல்லாம் பார்க்கப்படாதுன்னு முன்னாடி சொல்லிபுட்டேன் ஆமா...

எங்க தாத்தா சொன்ன கதைகள்ல ஒரு கதையை இங்கு பார்ப்போம்.

கதை கேளாத நாயி..

ஒரு ஊர்ல ஒரு பணக்காரன் இருந்தான். அவனுக்கு ஒரு மனைவி. அவர்கள் ஒருநாயை வளர்த்து வந்தனர். அவன் தினமும் காலையில் வேட்டைக்கு செல்லும் போது நாயையும் கூட அழைத்து செல்வான். வேட்டையாடியவற்றை அந்த நாயிடம் கொடுத்து அனுப்புவான். அவன் மனைவி அதை சமைத்து ரெடியாக்கி வைப்பாள். அவன் வேட்டையை முடித்து ஆற்றில் குளித்து விட்டு வருவான். தினமும் இதேமாதிரி வேட்டைக்கு செல்வதும் அவனது வாடிக்கையாகும்.

ஒருநாள் காலையில், அவன் நாயுடன் வேட்டைக்கு கிளம்பினான். வேட்டையில் ஒரு மான் சிக்கியது. அவனுக்கு ரொம்ப சந்தோசம். ஆஹா இன்னிக்கி சரியானவேட்டை, இதை அம்மாவிடம் கொடுத்து கறி சமைத்து வைக்க சொல்லு. நான் வேட்டையை முடித்து குளித்துவிட்டு வருவேன். சீக்கிரம் வீட்டுக்கு போ. நான் வருவேன். என்று நாயிடம் அந்த மானை கொடுத்து அனுப்பினான். நாயும் சரியென தலையாட்டியபடி சென்றது.

நாய் வேகமாக வந்துகொண்டிருந்தது. வழியில் ஒரு மரத்தடியில் நாலுபேர் உக்கார்ந்து கதை பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் என்ன பேசுகிறார்கள் என்று கவனிக்க ஆரம்பித்தது. நாய் அவர்கள் பேசும் கதையில் லயித்தது. அப்படியே கதை கேட்டுக்கொண்டிருந்ததால் வீட்டுக்கு செல்வதை மறந்தது. எல்லோரும் பேசிமுடிந்ததும் கிளம்பினர். அப்போதுதான் நாயிக்கு ஞாபகம் வந்தது.., ஆஹா வீட்டுக்கு செல்ல மறந்துவிட்டதே என்றெண்ணி வேகமாக வீட்டுக்கு ஓடியது.

வேட்டைக்கு சென்ற பணக்காரன் குளித்துமுடித்து பசியோடு வீட்டுக்கு வந்தான். வீட்டில மனைவி சும்மா இருப்பதைக்கண்டு கோபமாகி சத்தம் போட்டான். நான் நாயிடம் அப்போதே கொடுத்துவிட்டேனே ஏன் இன்னும் சமைக்கலை., என்றான். என்னது நாயிடம் கொடுத்துவிட்டீங்களா நாய் இன்னும் வரவேஇல்லை. நான் என்ன செயவது.. என்றாள் மனைவி. வரட்டும் நாய் ஒரு கை பார்த்திடுதேன் என்று சொன்னான் மன‌தில்.

நாய் மூச்சிரைக்க ஓடிவந்தது. என்ன நாயே உங்கிட்ட அப்போதே கொடுத்துவிட்டேனே., எங்கே போய் தொலைந்தாய். சொல்லு நாயே. என்று அதட்டினான்.

இல்ல வருகிற வழியில் நாலுபேர் மரத்தடியில் உக்கார்ந்து கதை பேசிக்கிட்டு இருந்தனர். அவர்கள் கதையில் ஐக்கியமானதால் இவ்வளோ நேரமாயிருச்சி என்றது. அவனுக்கு கோபம் அதிகமானது. ஒரு புளியங்குச்சியை எடுத்து நாயை கதை கேளாத நாயி கதை கேளாத நாயின்னு அடிபின்னிட்டான்.

இப்படி நான் எங்க தாத்தாவிடம் கதை கேட்டுட்டு இருந்தபோது என் முதுகில் அடிவிழுந்தது. என்னன்னு பார்த்தா எங்க தாத்தா சிரிச்சிக்கிட்டே கதை கேளாத நாயின்னு செல்லமா அடித்தார்.

இதுதான் கதை கேளாத நாயோட கதை.


அன்புமிக்க நண்பர்களே!!

எனக்கு ஒரு எண்ணம் இந்த பதிவை தொடரிடுகையாக‌ ஆரம்பிக்கலாம் என்று எண்ணம். இதனை செயல்படுத்துவது உங்கள் கையில் உள்ளது. நண்பர்களே உங்களுக்கு சிறுவயதில் கதை கேட்ட அனுபவங்கள் இருப்பின் அதனை இங்கே
தொடராக எழுதுங்கள்.

என்கருத்து சரிதானே நண்பர்களே..

உங்கள் சின்ன வயதில் கதைகேட்ட அனுபவத்தை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். குறைந்தது ஒரு மூன்று பேரையாவது இந்த தொடரை தொடர்ந்து எழுத அழையுங்கள்.

இந்த தொடரை தொடர இவர்களை அன்போடு அழைக்கிறேன்.

அக்பர்

நிஜாமுதீன்

ஹூசைனம்மா

ஸாதிகா மேடம்

கண்ணா

உங்கள் மேலான கருத்துக்களை எதிர்பார்த்தவனாக உங்கள் ஸ்டார்ஜன்.

,

Post Comment

Monday, April 5, 2010

ஐயா சாமிகளா.. ஒரு நிமிஷம்

அன்புமிக்க நண்பர்களே!!

கடந்த 2 நாட்களில் என் வலைப்பூவுக்கு வந்த அனைவரும் பார்த்திருப்பீங்க சில மாற்றங்களை. ஆமா டெம்ப்ளேட் மட்டும் மாற்றம் இல்லை. கருத்துரை மட்டுறுத்தலையும் கவனிச்சிங்களா.. ஏன் இந்த மாற்றம்?. வலைப்பூ ஆரம்பித்து ஒரு வருஷத்துக்கு மேலாகுது, இதுநாள் வரைக்கும் மட்டுறுத்தலை நான் வைத்ததுகிடையாது.

இதுக்கு காரணம் கடந்த 2 நாட்களுக்கு முன்னர் என் வலைப்பூவில் சில விஷமிகள் விஷத்தை கக்கி சென்றுள்ளனர். நான் வெள்ளியன்று விருது கொடுத்து வாழ்த்துக்கள் பதிவிட்டிருந்தது உங்கள் அனைவருக்கும் தெரியும். அந்த பதிவில் சில கயவர்கள் கெட்டவார்த்தைகளால் கருத்துரை இட்டுவிட்டு சென்றிருக்கின்ற‌னர்.

சொல்லத்தகாத அச்சில் ஏற்றமுடியாத வார்த்தைகளால் கருத்து போட்டிருந்தனர்.

//!#$^^*&()_++++.... டேய் நாயே... எங்கபோனாலும் உன்னோட மூஞ்சிதான் தெரியுது. எங்கே போனாலும் @!#$$%%^^&&*~+++... வந்திருவியா....@#%$%^&&&*#&_>:::$%*_!#%$%&+++..../// இதில் நான் சொல்லாத பல வார்த்தைகள் அடங்கியுள்ளன.

இதை நான் கவனிக்கவில்லை. சனிக்கிழமை நண்பர் சரவணகுமார் போன் செய்து உங்க பிளாக்ல ஒரு மோசமான கமெண்ட் வந்திருக்கு. அதை உடனே டெலிட் பண்ணுங்க, சீக்கிரம்.., யாரும் பார்த்திடபோறாங்க. என்று சொன்னார். நான் அதை பார்த்ததும் அதிர்ந்து போயிவிட்டேன். ரொம்ப வருத்தமாக இருந்தது.

ஏன் இப்படி எல்லாம் எழுதி என்பெயரைக் கெடுக்க சதிவேலை செய்கின்றனர்?. என் வலைப்பூ லேடீஸ், பெரியவர்கள், நண்பர்கள், என்று எல்லோரும் வந்துபோகக்கூடிய வலைப்பக்கம். இப்படி எழுதவேண்டிய அவசியமென்ன?.

இந்த கமெண்ட் போலி பயனர் பெயரில் வந்துள்ளது.
இந்த கமெண்ட் எழுதியிருந்தவர் எழுதி இருந்த கருத்தை பார்க்கும்போது, என்னை பலநாள்கள் கவனித்து இருப்பார்போல. புதிதாக என்பக்கத்துக்கு வர‌கூடியவரும் அல்ல.

நான் ஏதோ என் சிந்தனைக்குட்பட்ட கருத்துக்களை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். நான் ஒன்றும் தப்பாக அல்லது தனிப்பட்ட எவரையும் தாக்கி, அல்லது கருத்துவேறுபாடு கொண்ட விஷயங்களை பற்றி எழுதவில்லை. இதனை நீங்கள் அனைவருமே அறிவீர்கள்.

எனக்கு பிடித்தவர்களுக்கு அவர்கள் பக்கங்களுக்கு சென்று கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்கிறேன். நான் யாரையும் கேட்டு எழுத‌ வேண்டிய அவசியமில்லை. எல்லாமே என் சொந்தக்கருத்துக்கள்.

என்ன நண்பர்களே!!.. நான் சொல்றது சரிதானே..

என் எழுத்துக்களில் எதாவது குறையிருந்தால் சொல்லுங்கள். திருத்திக்கொள்கிறேன்.

நீங்களும் உங்கள் வலைப்பக்கங்களில் கருத்துரை மட்டுறுத்தலை சேர்த்துகொள்ளுங்கள்.


உங்கள் மேலான கருத்துக்களை எதிர்பார்த்தவனாக உங்கள் ஸ்டார்ஜன்.

,

Post Comment

Sunday, April 4, 2010

பொண்ணு பார்க்க போறேன் - தொடர்பதிவு

சகோதரி அநன்யா மகாதேவன் என்னை ஒரு தொடர்பதிவுக்கு அழைத்துள்ளார். அது பொண்ணு பார்த்த கதையை பற்றி எழுத வேண்டும். அது ஒரு அருமையான காலம்.. இப்ப அந்த காலம் கிடைக்கவே கிடைக்காது.

நான் கல்யாணத்துக்கு முன்னாடியே சவூதிக்கு வேலைக்கு வந்துவிட்டேன். சிறிது காலம் சென்றதும் எனக்கு பொண்ணுபார்க்க என்பெற்றோர்கள் தீர்மானித்துவிட்டனர். நானும் பெண் நல்லா இருக்கவேண்டும்;அழகாகவும் கலராகவும் இருக்க வேண்டும், என்னோட உயரத்துக்கு ஏற்றமாதிரி இருக்கவேண்டும், நல்லா என்னைமாதிரி பெண் படித்து இருக்கவேண்டும், இப்படி நிறைய கண்டிஷனெல்லாம் போட்டது கிடையாது.

நான் ஒரே வார்த்தைதான் சொன்னேன்; எப்படி இருந்தாலும் பரவாயில்லை.., உங்களுக்கு பிடித்திருந்தால் எனக்கு போட்டோவை மெயிலில் அனுப்புங்கள் என்றேன். ஆனாலும் என் அப்பாவும் அம்மாவும் மாமாவும் எனக்காக பெண்பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள். சும்மா சொல்லக்கூடாது பெண் தேடோ தேடென்று தேடினார்கள். பெண் சரியாக அமையவே இல்லை. நிறைய ஊர்களில் பெண் தேடினார்கள். நான் ஊருக்கு வரும் காலமும் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. என் அப்பாவுக்கு கவலையாக இருந்தது.

ஊருக்கு வந்தவுட‌ன் பெண் அமைந்து கல்யாணம் நடந்து ஒரே மாதத்தில் ஊருக்கு செல்ல வேண்டிய கட்டாயமானால் என்ன செய்வது என்ற கவலை எங்க எல்லோருக்கும். ஆனால் என்னவள் சீக்கிரம் என்னைத்தேடிவருவாள் என்ற எண்ணமே என் மனதில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. 2008 ஜூன் மாதம் 8ம் தேதி ஒருபெண் அமைஞ்சது. போன உடனே பெண்பிடித்துவிட்டது. அன்றே பெண்வீட்டில் பேசினார்கள். போட்டோவும் பரிமாறப்பட்டது. மறுநாள் என் தம்பி மெயிலில் போட்டோவை அனுப்பிவைத்தான். எனக்கு ஒரே சந்தோஷம். போட்டோவில் என்னவள் முகம் பார்த்ததும் உடனே பிடித்துபோனது இருவருக்கும்.

நிச்சயதார்த்தம் ஆகஸ்டு 18ம்தேதி என்றும் டிசம்பரில் கல்யாணம் என்றும் முடிவு எடுக்கப்பட்டது. எல்லாம் ஓகே. ஆனால் இன்னும் இருவரும் பேசலியே.. அம்மாவிடம் அவங்க வீட்டு செல்நம்பர் கேட்டேன். அம்மா மறுத்துவிட்டர்கள். கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி பேசினால் எதாவது தவறுதலாக பேசி கருத்துவேறுபாடு ஏற்பட்டுவிடலாம் என்ற பயம் அவங்களுக்கு.

இப்படியே 2 மாதங்கள் ஓடிவிட்டன. போன் நம்பர் தெரியவேஇல்லை. நிச்சயதார்த்த‌துக்கு 10 நாட்களுக்கு முன்னர் என் மாமா பையனிடம் டேய்மாப்ள அவங்க வீட்டுநம்பர் எப்படியாவது தாடா என்றேன். அவனும் எங்கம்மா செல்போனில் இருந்து அவங்க அப்பா நம்பரும் அவங்க வீட்டு நம்பரும் கொடுத்தான், நிச்சயம் முடியகிறவரைக்கும் பேசக்கூடாது என்ற நிபந்தனையுடன்.

திங்கள்கிழமை நிச்சயதார்த்தம். வெள்ளிக்கிழமை மாலை அவங்க அப்பாவுக்கு போன் செய்தேன் மனதில் ஒரு குறுகுறுப்புடன்.
ஹலோ நான் சவுதியிலிருந்து ஷேக் பேசுறேன்.. என்றேன்.
எந்த சேக்!! நீங்க யாருன்னு தெரியலியே.. என்றார் மாமா.
உங்க வருங்கால மருமகன் சேக். திருநெல்வேலியிலிருந்து பொண்ணு பார்த்துட்டுபோனாங்களே.. எனக்குதான் பெண் பார்த்தாங்க.. என்றேன்.

அறிமுகம் ஆனதும் கருத்துக்கள் பரிமாறப்பட்டன.

நிச்சயதார்த்தமும் இனிதே நல்லமுறையில் நடந்தேறின. அக்பர் ஊருக்கு சென்றிருந்ததால் அக்பரும் என்னுடைய நிச்சயதார்த்ததில் கலந்து கொண்டார். நிச்சயதார்த்தம் முடிந்த மறுநாள் காலை சவூதி நேரம் 9.30 மணிக்கு என்னவள் வீட்டுக்கு போன் செய்தேன்.

ஹலோ நான் சவுதியிலிருந்து சேக் பேசுறேன்.. என்றேன் ம‌னதில் குறுகுறுப்புடன்

ஹலோ யாரு.. ஆ!! நீங்களா நல்லாருக்கீங்களா..நல்லாருக்கீங்களா இருங்க அம்மாட்ட கொடுக்கிறேன். என்ற குரலில் என்னவள் குடியேறினாள் என் இதயத்தில்.

ஹலோ நான் மாமி பேசுறேன்.. நல்லாருக்கீங்களா. என்று பேசினாங்க மாமி.

நலம் விசாரித்ததும் அவங்க வீட்டுல எல்லோரும் பேசினார்கள். என்னவளிடம் என்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டேன். பின்னர் தொடர்பு கொள்கிறேன் என்று வாய் சொல்லியது மனசே இல்லாமல்.

நான் பேசுவேன் பேசுவேன் என்று இரவு முழுவதும் என்னவளை விழிக்கவைத்தது, மனதுக்கு கஷ்டமானது.

தினமும் மிஸ்டுகால்கள் கொடுப்பேன்; அப்பப்ப பேசிக்கொள்வோம்.

இப்படியா நடந்தேறியது ஸ்டார்ஜன் தம்பதியினர் திருமணம்.

இந்த தொடரை தொடர்ந்து எழுத நான் அழைப்பது

அக்பர்

செ.சரவணகுமார்

உங்கள் மேலான கருத்துக்களை எதிர்பார்த்தவனாக உங்கள் ஸ்டார்ஜன்.

,

Post Comment

Saturday, April 3, 2010

மைக்கேல் ஜாக்சனும் ராஜாவும்

அன்புமிக்க நண்பர்களே!!

எனது அன்புமிக்க சகோதரி ஜலீலா அவர்களும் சகோதரி ஸாதிகா அவர்களும் எனக்கு விருது கொடுத்து சிறப்பித்துள்ளார்கள். மிக்க மகிழ்ச்சியாக உள்ளது. எனக்கு கிடைத்த இந்த விருதுகளை நண்பர்களான உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகின்றேன்.

ஸாதிகா கொடுத்த விருது ராஜா பொன்கிரீடம் விருது


இந்த விருதை இவர்களுக்கு அன்போடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

சீனா அய்யா வலைச்சரத்தை தடையின்றி அலங்கரிக்க வைப்பதற்காக..

அக்பர் ( வலைச்சரத்தில் மன்னர் மொக்கைவர்மனின் தர்பாரை நடத்துவதால் )

கோவி.கண்ணன் பகுத்தறிவு விவாதங்களை தொடங்கிவைக்கும் ப்திவுகளுக்காக..

டாக்டர் சுரேஷ் பழனியிலிருந்து கலகலக்கவைப்பதற்காக..

அபு அஃப்ஸர் குறைந்த பதிவுகள் இட்டாலும் நச்சென்று பதிவிடுவதற்காக...

டி.வி.ராதாகிருஷ்ணன் அருமையாக பதிவுகளுக்காக

நாடோடி ஸ்டீபன் அருமையான பதிவுகளுக்காக

ஜெகநாதன் பின்நவீனத்துவ பதிவுகளுக்கும் ரசிக்கவைக்கும் பின்னூட்டங்களுக்காக..

சேட்டைகாரன் சேட்டை டிவி ஆரம்பித்திருப்பதால்..

சைவகொத்துப்பரோட்டா ரசிக்கவைக்கும் பதிவுகளுக்காக..


********************************


ஜலீலா கொடுத்த விருது மைக்கேல் ஜாக்ஸன் கூல் ப்ளாக் விருது




இந்த விருதை இவர்களுக்கு அன்போடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

கண்ணா துபாயில் புர்ஜ் கலீபாவை கட்டியதற்காக..

துபாய் ராஜா குட்டிச்சாத்தானை ஓடஓட விரட்டியதற்காக..

ஷங்கி போர்ட்ராய்ட் கவித்துவ கதைகளுக்காக..

பனித்துளி சங்கர் தகவல் களஞ்சியமாக இருப்பதற்காக..

அந‌ன்யா மகாதேவன் மேடம் கலகலக்கும் வைக்கும் பதிவுகளுக்காக..


நீங்களும் உங்களுக்கு பிடித்தவர்களுக்கு பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் நண்பர்களே..


உங்கள் மேலான கருத்துக்களை எதிர்பார்த்தவனாக உங்கள் ஸ்டார்ஜன்.

,

Post Comment

Thursday, April 1, 2010

உழைக்கும் கைகளே.. கேள்விக்கு என் பதில் 5


அன்புமிக்க நண்பர்களே!!

நேற்று நான் ஒரு கேள்வியை வெளியிட்டேன். அதற்கு நான் எதிர்பார்த்ததுபோலவே நீங்கள் பலதரப்பட்ட கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தியது மிக்க மகிழ்ச்சியாக உள்ளது. உங்கள் அனைவருக்கும் என் நன்றிகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

கேள்வி 5 :

குழந்தை தொழிலாளர்கள் வேலைக்கு செல்வதை தடுப்பது யார்கையில் இருக்கிறது?.. அரசாங்கமா இல்லை சமூகமா...



இந்த கேள்விக்கு கருத்துசொல்வது என்பது மிக சிக்கலான விஷயம். அப்படி இருந்தும் நேற்று தங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொண்ட அனைவருக்கும் என்னுடைய நன்றிகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். அதிலும் குறிப்பாக மாப்ள ஜெகநாதன் எனக்கு நிறைய பாயிண்ட்ஸ் எடுத்துக் கொடுத்தார். இணையத்தில் நிறைய தகவல்கள்தேடித் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொண்டார். அவருக்கு என் நன்றிக‌ளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

முதலில் இந்த பிரச்சனைக்கு அடிப்படைகாரணம் குடும்பங்கள்தான். அரசு என்னதான் சட்டம் போட்டாலும் வேலைக்கு செல்வதை யாராலும் தடுக்கமுடியாது. முதலில் ஒரு கண்ணோட்டத்திலிருந்து பார்ப்போம்.

ஒருவன் படித்தால் என்ற கண்ணோட்டத்திலிருந்து பார்ப்போம்.ஒரு அப்பா தான் என்னதான் கஷ்டப்பட்டாலும் தன்பிள்ளை படித்து வேலைக்கு சென்று தன்குடும்பத்தை காப்பாற்றுவான் என்ற நம்பிக்கையில் அவனை படிக்க வைக்கிறார். அவனும் படித்துமுடித்து வேலைக்காக காத்திருக்கிறான் காத்திருக்கிறான் காத்துக்கொண்டே இருக்கிறான்.

ஏன்னா நம்நாட்டுல வேலை இல்லாத திண்டாட்டம் தலைவிரித்து ஆடுகிறதே.. அதை எப்படி யார்தீர்ப்பது.. விடையில்லா கேள்வியா இருக்கே. இன்றைய அரசியல்வாதிகளை கேளுங்க. வேலையில்லாத திண்டாட்டத்தை ஒழிக்க என்ன செய்கிறீர்கள் என்று. அவர்களால் பதில் சொல்ல இயலாது. அவர்கள் அப்படியே வேலை கொடுத்தாலும் பணம் உள்ளவன் முந்திக்கிறான் . போட்டிகள் நிறைந்த உலகம் இது. இதுதான் காலம்கால்மாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது. ஏன்னா நம்நாட்டில் மக்கள்தொகை பெருக்கம் அதிகம். இப்படியே ஒன்றுதொட்டு ஒன்று தொடர்ந்துகொண்டே செல்கிறது.... இது ஒரு சங்கிலித் தொடர் போல... முடிவே இல்லாமல்..

இப்போது அடுத்த கண்ணோட்டத்திலிருந்து பார்ப்போம். இப்ப அவன் படிக்காம வேலைக்கு போறான்னு வைத்துக் கொள்வோம். அவன் சின்னவயசிலே வேலைக்கு போவதால் அவனிடம் பணப்புழக்கம் உண்டாகிறது. அவனுடைய தேவையை யாருடைய தயவுமில்லாமல் அவனே பூர்த்தி செய்துகொள்கிறான். இதற்கு என்னகாரணம் குடும்பங்களில் நிலவும் வறுமைதான்.

கஷ்டப்படுகிற குடும்பங்களில் எந்த வகையிலாவது வருமானம் வராதா அதனைக் கொண்டு நம் வறுமை நீங்காதாதான் எல்லா பெற்றோரும் நினைக்கிறார்கள். அதாவது ஒருவன் சின்ன வயசிலே வேலைக்கு போய் சம்பாதிச்சாதான் நீ கல்யாணவயசுல நல்லா இருக்க முடியும்ன்னு ஒவ்வொரு பெற்றோரும் நினைக்கும்போது அவனால் எப்படி வேலைக்கு செல்லாமல் இருக்கமுடியும்.

ஏன்னென்றால் குடும்பத்தில் நிலவும் வறுமை. அவன் ஒரு 21 வயது அடையும்போது அவனிடம் பணப்புழக்கம் இருப்பதினால் அவனுக்கு பெண்கொடுக்க நான்நீன்னு போட்டிப்போடுகிறார்கள். ஒரு 25 வயது கழிந்தவுடன் ஓரளவுக்கு வாழ்க்கையில் செட்டிலாகிவிடுகிறான். அவனால் எந்தஒரு பிரச்சனைக்கும் ஈஸியா தீர்வுகண்டுவிடுவான். அதே படித்தஒருவன் முடிவு எடுக்கமுடியாமல் தடுமாறுவதை பார்க்கத்தான் செய்கிறோம்.

இப்போது அடுத்த கண்ணோட்டத்திலிருந்து பார்ப்போம். அதாவது வேலைக்கு செல்லும் சிறார்களின் பார்வையில் செல்வோம். குழந்தை தொழிலாளர்கள் எனபவர் யார்? எனபதை முதலில் பார்த்தோமானால் தன் குடும்ப வறுமை சூழ்நிலை காரணமாக சிறுவயதிலே வேலைக்கு சென்று குடும்பத்தை காப்பாற்றும் பொறுப்பில் உள்ளவர்கள். இந்த குழந்தைகள் வேலைக்கு செல்வதற்கு முதலில் அடிப்படை காரணம் என்ன? என்பதை பார்த்தோமானால் வறுமை.

இந்த மாதிரி கஷ்டப்பட்ட குடும்பங்களில் ஒன்று அப்பா சரியில்லாம இருக்கணும் இல்லை அப்பா இல்லாமல் குடும்பபொறுப்பை தானே ஏற்கவேண்டும் என்ற கட்டாயத்தில் தள்ளப்படும் சிறார்கள். இவர்களுக்கும் மற்ற பிள்ளைகளை போல தாமும் படிக்க வேண்டும் பெரிய ஆளாக வரவேண்டும் என்ற கனவை சிறுவயதிலே புதைத்து ஏக்கமாய் பார்க்கும் பார்வைக்கு அழுத்தம் ஜாஸ்தி. சில குழந்தைகள் தற்கொலை செய்து கொள்கிறனர். அவர்கள் சில சமயங்களில் தப்பான முடிவுக்கு ஆளாகிவிடுகின்றனர். இல்லையென்றால் ஒரு ரவுடியாகவோ இல்லை முரடனாகவோ, இல்லை வேறுமாதிரியாகவோ ஆகிவிடுகின்றனர்

இன்று எத்தனை ஊர்களில் சிறுவயதிலே வேலைக்கு சென்று க‌ஷ்டபடும் குழந்தைகளை நினைக்கும்போது கண்களில் நீர்கோர்க்கிறது. உண்டா இல்லையா சொல்லுங்க...

தமிழ்நாட்டில் மட்டுமல்ல இந்தியா முழுவதும் உள்ள மாநிலங்களில் கஷ்டத்துக்கு ஆளாகும் குழந்தைகள் நிலையை நாம் எப்படிமாற்றுவது?..

குழந்தை தொழிலாளர்கள் வேலைக்கு செல்வதை தடுக்க நாம் இதுவரை என்னென்ன முயற்சிகளை மேற்கொண்டுள்ளோம். அரசு திட்டங்கள் எத்தனைதான் கொண்டுவந்தாலும் அதை செயல்படுத்தும்போது பணமுதலைகளின் வாயினுள் அல்லவா சென்றுவிடுகிறது.

இதற்கு பிற்காலத்தில் எதாவது ஒரு மாற்றம் வராமலா போய்விடும். கண்டிப்பாக மாற்றம் வரும் என்று நம்புவோமாக..

மீண்டும் அடுத்தவாரம் வேறொரு கேள்வியுடன் உங்களை சந்திக்கின்றேன். தொடர்ந்து உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் அனைவருக்கும் என் நன்றிகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.


உங்கள் மேலான கருத்துக்களை எதிர்பார்த்தவனாக உங்கள் ஸ்டார்ஜன்.


,

Post Comment

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

தமிழில் எழுத இங்கே சொடுக்கவும்