கயத்தாரிலிருந்து கட்டபொம்மனும் நானும்

அழகிய வீரபாண்டியபுரம் எனும் ஊரில் (இன்றைய ஒட்டபிடாரம்) நாயக்கர் வம்சத்தில் ஆட்சிபுரிந்தவர் ஜெகவீர பாண்டியன். இவரிடம் அமைச்சராக இருந்த தெலுங்கை பூர்வீகமாக‌ கொண்ட‌ கெட்டிபொம்மு (வீரம் மிகுந்தவர்) என்பவரின் பரம்பரையில் வந்தவர் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன். கட்டபொம்மனின் இயற்பெயர் வீரபாண்டியன்.

ஜனவரி 3 1760 அன்று ஆறுமுகத்தம்மாள் - திக்குவிசய கட்டபொம்மு தம்பதியருக்கு, பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் பிறந்தவர் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன். பெப்ரவரி 2, 1790 அன்று 47 வது பாளையக்காரராகப் பொறுப்பு ஏற்றுக்கொண்டார். இவர் 9 ஆண்டுகள், 8 மாதம், 14 நாட்கள் அரசுப் பொறுப்பிலிருந்தார்.

அந்த காலகட்டத்தில் வணிகம் செய்ய நம்நாட்டுக்கு வந்த ஆங்கிலேயர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வேரூன்றத் தொடங்கினர். நம்நாட்டை தந்திரமாக ஆங்கிலேயர் தங்கள் வசமாக்கிக் கொண்டனர். எல்லா அரசர்களும் கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு கப்பம் கட்டவேண்டும் என்று கி.பி. 1793ல் ஆங்கிலேயர் சட்டம் கொண்டு வந்தனர். இதற்கு நாட்டின் பலபகுதிகளிலிருந்து மன்னர்கள், நம்நாட்டை வெள்ளைக்காரன் அடிமைப்படுத்துவதா என்று வெகுண்டெழுந்தனர். தமிழ்நாட்டிலும் பல மன்னர்கள் தங்கள் எதிர்ப்புகளை தெரிவித்தனர்.

கட்டபொம்மன் திருநெல்வேலி பாளையத்துக்காரகளை ஒன்றுதிரட்டி ஆலன்துரையை எதிர்த்து போரிட்டார். இந்தபோரில் ஆங்கிலேயர் தோற்று ஓடினர். பின்னர் நெல்லை கலெக்டராக இருந்த ஜாக்சன் துரையுடனான சந்திப்பு பயனளிக்காமல் போகவே வெள்ளையர்கள் பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டையை முற்றுகையிட்டனர். அங்கிருந்து தப்பிய கட்டபொம்மன் புதுக்கோட்டை மன்னரிடம் தஞ்சமடைந்தார். அக்டோபர் 1, 1799 இல் எட்டப்பனால் காட்டிகொடுக்கப்பட்டு புதுக்கோட்டை மன்னன் தொண்டைமானின் உதவியுடன் ஆங்கிலேயர்கள் கட்டபொம்மனை கைதுசெய்து கயத்தாறுக்கு கொண்டு வந்தனர்.

அக்டோபர் 16 1799 இல் ஆங்கிலேயத் தளபதி பேனர்மேன் ஆணைப்படி கயத்தாற்றில் தூக்கிலிடப்பட்டார். கயத்தாறில் அவர் தூக்கிலிடப்பட்ட இடத்தில் இன்று ஒரு நினைவுச்சின்னம் உள்ளது.

************************************

வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனை பற்றி சிறுவயதில் பாடபுத்தகங்களில் படிக்கும்போது பெருமையாக இருக்கும். அப்போதே என்மனதை கவர்ந்தவர் கட்டபொம்மன். என்னுடைய சிறுவயதில் கயத்தாற்றில் இருக்கும் எங்க நன்னி (அம்மம்மா) வீட்டுக்கு அடிக்கடி செல்வோம். கட்டபொம்மனை இங்கேதான் தூக்கிலிட்டார்கள் என்று படித்திருக்கிறேன். ஆனால் ஒருதடவை கூட அந்த இடத்தை அப்போது பார்த்ததில்லை.

கயத்தாரிலுள்ள கட்டபொம்மன் சிலை. இதுதான் கட்டபொம்மன் தூக்கிலிடப்பட்ட இடம்.


ஒருநாள் எதோ ஒரு ஊருக்கு சென்றுவிட்டு வரும்போது நன்னி, "எல சேக் இதுதான் கட்டபொம்மன் தூக்குலபோட்ட இடம். பார்க்கணும் பார்க்கணும் என்று சொல்லுவியலே நல்லா பாத்துக்கோ" என்று காட்டும்போதுதான் தெரிந்தது. இதன்பின்னர் கட்டபொம்மன் என்னை ரொம்பவே ஈர்த்துவிட்டார். நெல்லையில் பாளையங்கோட்டை பேரூந்து நிலையத்துக்கு அருகிலும் கட்டபொம்மன் சிலை உண்டு.

சிறுவயதில் கயத்தாரில்தான் நான் சைக்கிள் ஓட்ட கத்துக்கொண்டேன். அங்கே உள்ள சைக்கிள்கடையில் வாடகைசைக்கிள் ஒரு மணிநேரத்துக்கு 50பைசா. சைக்கிள் கடைக்குசென்று எங்கமாமா பேரச்சொல்லுவேன். உடனே கடைக்காரர் "பத்திரமாக ஓட்டு என்ன".. என்றுசொல்லி சைக்கிளை கொடுப்பார். மாமாவிடமிருந்து "ரோட்டுப்பக்கமெல்லாம் போகக்கூடாது" என்று கண்டிப்புடன் அனுமதி கிடைக்கும். நான் எங்கசொந்தக்கார பையனை சேர்த்துக்கொண்டு கட்டபொம்மன் சிலை, குட்டிகுளம், பன்னீர்குளம் என்று மாமாவுக்கு தெரியாமல் சுத்துவேன்.

மாமாவிடம், "மாமா கட்டபொம்மன் தூக்கிலிட்ட இடத்தில் எப்படிமாமா சிலை வந்தது?" என்று கேட்டேன்.



அதற்கு மாமா, "இந்தஇடம் ஆரம்பத்தில் வெறும் தரையாகத்தான் இருந்தது. இந்த இடத்தின் மகிமையை தெரிந்து கொண்ட நடிகர் சிவாஜி கணேசன்தான் இந்த இடத்தை வாங்கி அதில் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் சிலையை நிறுவினார். சிலை திறப்பு விழா 1970-ம் வருடம் ஜூலை மாதம் 16-ம் நாள் நடைபெற்றது. சஞ்சீவ ரெட்டி தலைமை வகிக்க பெருந்தலைவர் காமராஜர் கட்டபொம்மன் சிலையை திறந்து வைத்தார்" என்று மாமா சொன்னபோது பிரமிப்பாக இருந்தது.

மாமா, "கட்டபொம்மனை விசாரணை நடத்தி சிறையில் வைத்திருந்த கட்டடம் போலீஸ் நிலையத்துக்கு பின்னால் உள்ள சந்தைக்கு போகும் தெருவில் உள்ளது. ஆனால் அது இப்போது ரொம்ப சேதமடைந்து உள்ளது" என்றார்.


பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் நுழைவாயில். இதிலிருந்து ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில் கட்டபொம்மனின் கோட்டை உள்ளது.



இதனால் எனக்கு ரொம்ப ஆவலானது. அப்படியானால் பாஞ்சாலங்குறிச்சி கட்டபொம்மன் கோட்டையை பார்க்கவேண்டும் என்ற ஆவல் அதிகமானது. அப்போதைய சூழ்நிலையில் பாஞ்சாலங்குறிச்சிக்கு செல்வது இயலாத காரியமாக இருந்தது. இருந்தாலும் என்றாவது ஒருநாள் பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டையை பார்த்துவிட வேண்டும் என்ற ஆவல் மட்டும் மாறவே இல்லை.


பின்னர் மாமாவீட்டுக்கு கயத்தாறுக்கு போகும்போதெல்லாம் கட்டபொம்மன் சிலையை பார்க்க தவறுவதில்லை. கல்லூரி படிப்பு முடித்தபின், இந்தகாலத்தில் படித்த படிப்புக்கு ஏத்தமாதிரி எங்கே வேலை கிடைக்குது?.. வீட்டு கஷ்டசூழ்நிலையினால் வேலையை தேடியதில் நிரந்தரமில்லா வேலைதான் மிஞ்சியது. கிடைத்த வேலைகளில் என்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டேன். கயத்தாற்றில் மாமாவுக்கு தெரிந்தவர் டிவிஎஸ் (இருசக்கர வாகன விற்பனை) டீலர்ஷிப் வாங்கினார். அப்போது மாமா, அவரிடம் என்னை வேலைக்கு சேர்த்துவிட்டார். அங்கே எனக்கு அசிஸ்டெண்ட் மேனேஜர் வேலை கிடைத்தது.

கயத்தாறில் வேலை கிடைத்ததால் தினமும் வீட்டுக்கு நெல்லை செல்ல முடியாததால் மாமாவீட்டிலே தங்கியிருந்து வேலை பார்த்தேன். எங்களுக்கு தூத்துக்குடியில் உள்ள நெல்லை டிவிஎஸ் தான் டிஸ்ரிபியூட்டர். அதனால் தினமும் அல்லது இரண்டு நாள்களுக்கு ஒருமுறை அலுவலக வேலையாக தூத்துக்குடி, நெல்லை செல்லவேண்டியிருந்தது. இருசக்கர வாகனத்தில்தான் தூத்துக்குடிக்கு செல்வதுண்டு.

இப்போதைய பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டையில் உள்ளே இருக்கும் கட்டபொம்மன் நினைவகம்.


அந்த பகுதியில் உள்ள அனைத்துபகுதியும் எனக்கு அத்துப்படி. இந்தநேரத்தில்தான் என்விருப்பமான பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டையை பார்க்கும்வாய்ப்பு கிடைத்தது. கயத்தாரிலிருந்து தூத்துக்குடி செல்லும் பாதையில்தான் பாஞ்சாலங்குறிச்சி இருந்தது எனக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. போகும்போதெல்லாம் குறைவான தூரம் கொண்ட வேறவழி இருந்தாலும் பத்துநிமிசமே அதிகம்எடுக்கும் இந்த வழியில் வருவேன்.

பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டையை செப்பனிட்டு புதிய கோட்டை மதில்சுவர்கள் நினைவகம், அருங்காட்சியகம் விளையாட்டு திடல் எல்லாம் அந்த கோட்டையில் உண்டு. இந்த கோட்டையை 1974ல் அப்போதைய முதல் அமைச்சர் டாக்டர் கலைஞர் கருணாநிதி அவர்கள் திறந்துவைத்தார். இப்போதும் பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் ஆண்டுதோறும் மே மாதம் 14ம் தேதி மற்றும் 15ம்தேதி கட்டபொம்மன் விழா நடைபெறும். இந்தவிழாவில் தூத்துக்குடிமாவட்ட கலெக்டர் மற்றும் அரசு அதிகாரிகள் கலந்து கொள்வார்கள்.

ஆனால் அரசியல்வாதிகள் ஏதோ ஒரு காரணத்துக்காக இந்தவிழாவில் கலந்து கொள்வதை தவிர்ப்பதாக செய்திகள் கூறுகின்றன.

இப்போது விடுமுறையில் சென்றதும் கயத்தார் சென்றிருந்தேன். நான், என்மனைவி, தங்கை தம்பிகள், மாமா பசங்கள் என்று எல்லோரும் கட்டபொம்மன் சிலையை காண சென்றோம். வீட்டிலிருந்து 1 கிலோமீட்டர் தொலைவில் நெல்லை டூ மதுரை தேசிய நெடுஞ்சாலையில் அமைந்துள்ளது. இப்போது கயத்தார் பேரூராட்சியின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் கட்டபொம்மன் சிலை அமைவிடத்தில் சிறுபூங்காவும், குடிநீர்வசதிகள் அமைத்து நல்லமுறையில் பராமரித்து வருகிறார்கள்.


***********************************

அன்பு நண்பர்களே!! இந்த கட்டுரையை யூத்புல் விகடனுக்கு அனுப்பியிருந்தேன். அவர்கள் இந்த கட்டுரையை பாராட்டி குட்பிளாக்ஸ் பகுதியில் முக்கியத்துவத்துடன் இணைக்கப்படும் என்று அறிவித்திருக்கிறார்கள்.

குட்பிளாக்ஸ் பகுதியில் தேர்ந்தெடுத்த யூத்புல் விகடனுக்கு என் நன்றிகளை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

,

Post Comment

அவன்

அந்த தெருவில் எல்லா வீடுகளும் உறங்கிக்கொண்டிருந்தன. எங்கும் ஒரே நிசப்தம். அந்த வீட்டை இருகண்கள் நோட்டமிட்டன. சுற்றிலும் ஆட்கள் வருகிறார்களா என்று கண்கள் தேடின. மெல்ல அந்த வீட்டின் அருகில் கால்கள் முன்னேறின. அவன் அந்தவீட்டின் கேட்டை தன் திறமையைக் கொண்டு சத்தமில்லாமல் திறந்தான்.

ஊ..ஊ..ஊஊவ்..ஊவ்..ஊவ் என நாயின் ஊளைச்சத்தத்தால் கலக்கமுற்றாலும் வெளியில் காட்டிக்கொள்ளாமல் மெதுவாக முன்னேறினான். திடீரென அந்தவீட்டு நாய் முழித்து சிலிர்த்துக்கொண்டு குரைப்பதற்கு தயாரானது. உடனே அவனுடைய மின்னல்வேக புத்தியினால் கையில் வைத்திருந்த பிஸ்கெட் பாக்கெட்டை நாயின் முன்னால் வீசினான். அதைப்பார்த்ததும் அவன்பின்னால் வாலாட்டிக்கொண்டே வந்ததை தடவிவிட்டுக் கொண்டு மேலும் முன்னேறினான்.

ஷூவின் சத்தம் கேட்காதவண்ணம் அவனுடைய நடை இருந்தது. ஒரு கம்பீரமான நடை. கண்களில் கண்ணாடியும் தலையில் தொப்பியும் வாயில் சிகரெட்டும் அச்சுஅசல் ஒரு சினிமாஹீரோ போல காட்டிக்கொண்டிருந்தது அவனுடைய தோற்றம். உங்களுக்கு இஷ்டமான ஹீரோக்களை நினைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

மாடிப்படிகளில் விறுவிறுவென ஏறி ஒவ்வொரு அறையாக பார்த்துக் கொண்டே வந்தான். அவளின் பெட்ரூமுக்கு அவன் கால்கள் முன்னேறின. தட்டினான் பதில் இல்லாததால் அடுத்த அறையை அவன் கண்கள் தேடி விரைந்தன.

படித்துகொண்டிருந்த அவளுக்கு திக்திக்திக் என்றானது. வேகமான இதயத்துடிப்பால் அவளுக்கு அந்த ஏசி அறையிலும் வேர்த்துக் கொட்டியது. சத்தமில்லாமல் மெல்ல அடுத்த அறைக்கு சென்று கதவை தட்டினாள்.

என்னம்மா இந்த நேரத்தில்.. என்றபடி அவளுடைய மாமனாரும் மாமியும் மலங்க மலங்க கண்ணை கசக்கியபடி கேட்டனர். அத்தை, மாமா நம்மவீட்டுக்கு திருடன் வந்திருக்கான். எங்கம்மா அவன்.. அடுத்த ரூமில் இருக்கிறான் என்று அவள் சொன்னதும் ஒரு கட்டையை எடுத்துக் கொண்டு, மாமா அந்த அறையை நோக்கி முன்னேறினார்.

மெல்ல அறையை திறந்து அவருடைய கண்கள் அவனைத் தேடின. பின்னால் பார்த்தபடியே வந்த அவருக்கு வேகமாக எதன் மேலோ மோதியதுபோல அதிர்ந்து ஏறிட்டார். அடப்பாவி நீயா?!..

நைட் நேரத்துல திகில்நாவல் படிக்காதேன்னா கேட்கிறீயாடி நீ.. என்று அவளை அவன் கடிந்து கொண்டான்.

ஏன்ம்பா நீ நேரத்தோடு வரலாமே.. என்றபடி அவர்கள் சென்றார்கள்.


,

Post Comment

படம் பார்க்க வாங்க

அன்பு நண்பர்களே!! எனது மச்சினன் ஷாகுல்ஹமீது கத்தாரில் பணிபுரிந்து வருகிறார். அவர் எனக்கு அழகான புகைப்படங்களை அனுப்பி இருந்தார். சூரியன் உதிக்கும்போதும் மறையும்போதும் எடுத்த புகைப்படங்கள். என்னே ஒரு அழகு.. அந்த புகைப்படங்களை நீங்களும் பார்த்து ரசியுங்கள்.



ஆசை ஆசை இப்பொழுது.. பேராசை இப்பொழுது..

கலங்கரை விளக்கம் என்றுமே கலங்காது..

மின்னல் ஒருகோடி எந்தன் உயிர்த்தேடி வந்ததே..

நெஞ்சே நெஞ்சே நீ எங்கே.. நானும் அங்கே...

தென்னமர தோப்புக்குள்ளே குயிலே குயிலே.. உன்னைத்தேடி வந்து சேதி சொன்ன..


அந்த நிலாவத்தான் கையில புடிச்சேன்...

ஒன்றா இரண்டா ஆசைகள் எல்லாம் தோன்றவே ஒருநாள் போதுமா..

பனிவிழும் மலர்வனம் உன்பார்வை..

செவ்வானம் சின்னப்பெண் தூவும்..


வெள்ளி அப்படியே அள்ளிக்கலாம் போலிருக்கு...

,

Post Comment

விமான விபத்து - வருத்தத்துடன்

இன்று பொழுது ஏன் விடிந்தது என்று வருத்தமாக உள்ளது. அப்படியே இரவு தொடர்ந்திருக்ககூடாதா என்று மனம் ஏங்குகிறது. ஆம் காலையில் விமானம் விபத்துக்குள்ளானது பற்றி டிவியில் செய்திகளை கேட்டதும் மனம் ஒரே நிலையில் இல்லாமல் தவிக்கிறது. சொல்லொண்ணாத் துயரம். இதை நினைக்க நினைக்க மனம் தவியாய் தவிக்கிறது.

வெளிநாட்டில் இருக்கும் இந்தியர்கள் மனநிலையில் இருந்து சிந்தித்துப்பார்த்தால் ஆயிரம் ஆயிரம் கேள்விகள் மனதுக்குள் விடைத் தெரியாமல் தவிக்கிறது. கஷ்டப்பட்டு சம்பாதித்து இரண்டு ஆண்டோ அல்லது அதற்கு மேல் ஆண்டுகளோ கழித்து மனைவி மக்களை சந்திக்க நாட்டுக்கு திரும்பும் அத்தனைபேரும் என்ன குற்றம் செய்தார்கள்?. இதோ விமானம் தரை இறங்கப்போகிறது; நம்மை பார்க்க நம் சொந்தங்கள், பெற்றோர், மனைவி, பிள்ளைகள் மகிழ்ச்சியுடன் நம்மை வரவேற்க ஆவலுடன் காத்திருக்கிறார்கள் என்ற மகிழ்ச்சி ஏற்படுகிறதே, அதை விவரிக்க வார்த்தைகளை எந்த தமிழ் அகராதியில் தேடினாலும் கிடைக்க வாய்ப்பில்லை.

விமானம் தரையிறங்க இன்னும் இத்தனை நிமிடங்களை இருக்கிறது என்று அறிவிப்பு வந்தவுடன் மனம் குதூகலிக்க ஆரம்பிக்கிறது. விமானப் பணிப்பெண் சொல்லும் (கட்டளைக்கு) சீட்பெல்ட் கவன எச்சரிக்கைகளை சந்தோச மனநிலையில் அவர்கள் கடிந்து கொண்டாலும், மனம் அதை பொருட்டாக நினைக்காது. அதேநேரம் விமானம் தரையிறங்கும் நேரம் தடதடவென கேட்கும் சத்தம், சொந்தபந்தங்களை பார்க்கப்போகிறோம் என்ற சந்தோசத்தில் காணாமல் போய்விடுகிறது.

விமானம் தரையிறங்கியதும், இமிக்ரேசன் முடிந்து தனது சாமான்களை தள்ளுவண்டியில் வைத்து தள்ளிக்கொண்டு வரும்போது நமக்குள் ஒரு கம்பீர நடை. சொந்தபந்தங்களை கண்டதும் ஆரத்தழுவி சந்தோசமாய் தத்தம் ஊர்களுக்கு செல்லும்போது என்னே ஒரு ஆனந்தம்.

தண்ணீரில் தத்தளித்துக் கொண்டிருப்பவனுக்கு கரையை கண்டதும் சந்தோசத்தை அனுபவிக்க முடியாமல் தண்ணீரில் முழ்குவதுபோல இந்த சம்பவம் வருந்தத்தக்கது. இவ்விபத்துக்கு யார்மேல குற்றம் சாட்டலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டிருப்பதில் அர்த்தமே இல்லை. பலியானவர்களின் குடும்பத்திற்கு ஏற்பட்டிருக்கும் ஈடுகட்டமுடியாத இழப்புக்கு நம்மால் ஈடுகட்டமுடியுமா?..

ஒரு விமான சேவை நிறுவனம் தங்களது வாடிக்கையாளர்களுக்கு தகுந்த பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை செய்தாக வேண்டும். அதிலும் ஏர் இந்தியா விமான சேவை மற்ற நிறுவனங்களை ஒப்பிட்டு பார்க்கும்போது குறைவாகவே தோன்றுகிறது. விமானத்தில் விபத்துக்குள் ஏற்படாவண்ணம் பாதுகாப்புகள் அவசியம். ஒவ்வொரு விமான பணிப்பெண்ணும் வாடிக்கையாளர்களுக்கு நல்ல சேவைகளை தருதல் நலம்பயக்கும்.

விமானத்தில் கொடுக்கப்படும் லைஃப்ஜாக்கெட் தீயினால் பாதிப்பு ஏற்படாத பாதுகாப்பு ஆடைகளை கொடுத்தால் இந்தமாதிரி தீவிபத்துகளில் இருந்து மக்களை பாதுகாக்கலாம்.

அதேபோல தினமும் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட விமானங்கள் வந்து செல்லும் விமான நிலையங்களிலும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் அவசியம். நல்ல ஓடுதளம், விமானம் தரையிறங்கும் நேரத்தில் எந்த இடையூறும் இருக்ககூடாது. விமான நிலையத்தை சுற்றிலும் ஒரு நல்ல தரையாக இருக்கவேண்டும். நான் சொல்லவருவது விமான நிலையத்தை சுற்றிலும் ஆபத்தான பள்ளத்தாக்கோ அல்லது ஆபத்தான இடங்களோ இருக்ககூடாது. எளிதில் தீப்பிடிக்காத புதுரக விமான‌ங்களை தயாரித்து மக்களுக்கு தரமான சேவையை வழங்கலாம்.

இப்போது ஏற்பட்ட இழப்பை யாராலும் திரும்ப பெற இயலுமா?.. இந்த விபத்து நடந்த இடத்தில் சில அசம்பாவித எண்ணங்களை கொண்டவர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பலியானவர்களிடமிருந்து நகைகளையும் திருடிச் செல்கின்றனர் என்பதை நினைக்கும்போது வருத்தமாகவே உள்ளது. எப்படி இந்த கோரவிபத்தை கண்டதும் திருடுவதற்கு மனம் ஒத்துழைக்கிறதோ தெரியவில்லை?..

இனிமேல் இதுபோன்ற விபத்து நடக்காதவண்ணம் அரசு நடவடிக்கை எடுக்குமா?..

இறந்தவர்களின் குடும்பங்களுக்கு நம்மால் ஆன உதவிகளை செய்யவேண்டும். இந்த இழப்பு ஈடுகட்டமுடியாது.

இறந்தவர்களின் குடும்பங்களுக்கு ஆழ்ந்த அனுதாபங்களை தெரிவித்துகொள்கிறேன்.

கண்களில் கண்ணீருடன் கதறும் குடும்பங்களை காணும்போது துயரம் மேலும் வாட்டுது. அவர்களின் துயரங்களில் பங்கெடுக்கும் உங்கள் ஸ்டார்ஜன்.

விமான விபத்தில் இறந்தவர்களுக்கு இறைவன் நல்லதொரு ஆத்மா சாந்தி நிலையை கொடுப்பானாக.. ஆமீன். அனைவரும் பிராத்திப்போமாக...

,

Post Comment

யூத்புல் விகடனில் வெளியான‌ ஏழையின் சிரிப்பினிலே...

"அய்யா பாருங்கோ; அம்மா பாருங்கோ, இந்த சிருசு பண்ற வேலையை..," என்றார் அவர். அந்த மனிதர் காலில் சலங்கை ஜல்ஜல்லென்று சத்தத்தோடு கையில் சாட்டையை வைத்து தன்னைத்தானே அடித்துக்கொண்டு ஆடிக்கொண்டிருந்தார். பக்கத்தில் 'ஆடுரா ராமா ஆடுரா ராமா' என்ற தாளத்துக்காக‌ குட்டிக்கரணம் போட்டுக்கொண்டிருந்தது குரங்கா என்று பார்த்தால் அவரது 4 வயசு குழந்தை.

"அம்மா பசிக்குதும்மா," என்றபடி ஒரு பிச்சைக்காரன் அந்தம்மாவிடம் கேட்கிறான். "அப்படியாப்பா இந்தா," என்று கொஞ்சம் சோறும் குழம்பும் ஒரு தட்டில் வைத்து அவனிடம் கொடுகிறார். அவன் சாப்பிட்டுவிட்டு தன்னிடம் இருந்த ஒரு ரூபாயை கொடுக்கிறான். அந்தம்மா மகிழ்வுடன் "போயிட்டுவாப்பா," என்று அனுப்பி வைக்கிறார்.


இந்த இரண்டு சம்பவங்களும் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திருநெல்வேலி ஜங்ஷன் பஸ் ஸ்டாண்டில் நான் கண்ட காட்சிகள்.

இப்போது சற்று விரிவாக பார்க்கலாம்.


நிகழ்வு 1...




சாட்டை அடிக்கும் அந்த மனிதரை சுற்றி கூட்டம் கூடிவிட்டது. எல்லோரும் ரசித்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம். திடிரென அந்த குழந்தை பசியால் "அப்பா பசிக்குது பசிக்குது," என்று அழ, "ஏல இப்பதான் கூட்டம் கூடிருக்கு. இப்ப போய் அழுவுறீயால" என்று இரண்டு அடி அடிக்க, அந்தப் பிஞ்சு அவரது அதட்டலுக்கு பயந்து மறுபடியும் குட்டிக்கரணம் போடுகிறான். அடித்து முடிந்ததும் ஆளாளுக்கு காசு கொடுத்தனர். நானும் 2 ரூபாய் கொடுத்தேன், சிலர் சும்மா வேடிக்கை பார்த்துவிட்டு அந்த இடத்தை விட்டு அகன்றனர்.

என் பக்கத்தில் நின்றிருந்த ஒரு தம்பதியில் மனைவி, "என்ன‌ங்க அந்த பிள்ளைக்கு காசு கொடுங்க - பாவமா இருக்கு," என்றார். உடனே அவள் கணவன், "போடி இவளே... வேடிக்கை பார்த்தேல்ல பேசாம இரு," என்றார். அவள், "பாவமா இருக்கு... காசு கொடுங்க பாவம்," என்று மறுப‌டியும் கேட்கிறாள். அதற்கு கணவன், "ஏன்டி உனக்கு ஒரு தடவை சொன்னா புரியாதா? வேடிக்கை காட்டுறது அவன் வேலை; வேடிக்கை பாக்கிறது நம்ம இஷ்டம், இதுக்கு எதுக்கு காசு? இப்போ நாம இயற்கைக்காட்சியை பாக்கிறோம் அதுக்கு என்ன காசா கொடுக்கிறோம். போடி போடி நாம போற பஸ் வருதான்னு பாரு அதவிட்டுட்டு... காசு அது இதுன்னு," என்று வள்ளென்று விழுந்தார்.

அந்தப் பெண்ணுக்கு தன் கணவன் மேல கோபம் வந்ததோ வர‌வில்லையோ - எனக்கு அவர் மேல டன் கணக்கில் ஆத்திரமாக இருந்தது. அவர்கள் போகும் பஸ் வந்ததும் சென்றுவிட்டார்கள்.

அந்த சாட்டைக்காரனின் பையன் இப்போது ரொம்ப அழுதுக்கிட்டே இருந்தான். எல்லோரும் சாட்டைக்காரனுக்காக இல்லாமல் அந்த பிஞ்சுக்காக காசு கொடுத்தனர். ஆனால், அந்த பையனின் அழுகுரலை சட்டைபண்ணாமல் இன்னும் தனக்கு காசு விழவேண்டும் என்பதற்காக மேலும் மேலும் தன்னைத்தானே அடித்துக்கொண்டு மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்துறானாம். உடனே அங்கிருந்த பெருசு, "ஏலே, அந்த பச்சப்பிள்ளை எவ்வளவு நேரமா அழுவுறான், அவனுக்கு ஒரு பன் வாங்கிக் கொடுக்கணுமின்னு தோணாமல் அடிச்சிக்கிட்டே இருக்கிய்யேல‌. அவனுக்கு சாப்பாடுவாங்கிக் கொடுக்கியா... இல்ல உன்னை அடிச்சித் தொரத்தனுமால," என்று சத்தம் போட, அங்கிருந்த அனைவரும் "ஆமா" என்றனர்.

அதன்பின்னர் சாட்டைக்காரன் அந்த இடத்தை விட்டு நகன்றான்.



சாட்டைக்காரன் தன்னைத் தானே அடித்துக் கொண்டு பிச்சை கேட்பதை பார்க்கும்போது நமக்கு மிகவும் வேதனையாக உள்ளது. கஷ்டப்படும் மக்களுக்கு நம்மாலான உதவிகளை செய்யலாம். நம்முடைய அரசாங்கமும் இவர்களுக்கு ஏதாவது ஒரு வழியில் உதவி செய்யலாம்.

சாட்டைக்காரன் தன்னையும் வேதனைப்படுத்தி, தன்னுடைய குழந்தையையும் பசியால் துடிக்கவைக்கும் இந்தப் பிழைப்பு தேவைதானா? நல்ல திடகாத்திரமாக இருக்கிறான். ஏதாவது வேலைத் தேடி அல்லது ஏதாவது தொழில் செய்து அவனும் அவன் குடும்பமும் நல்லா இருக்கலாமே... இப்படி பொதுவான எண்ணம் மேலிடுகிறது.

ஒரு சில சாட்டைக்காரர்கள் பற்றி விசாரித்தபோது, அதிர்ச்சியான தகவல்களே கிடைத்தது.

சாட்டை அடிக்கும் மனிதர்கள் தனக்கு கிடைக்கும் பணத்தை வைத்து குடித்து கும்மாளமிட்டு தன் குடும்பத்தை பட்டினி போடுகின்றனர் என்பதையும், அவர்களுக்கு அறிவுரைகள் சொன்னால் - 'சாமி நான் உடம்ப அடிச்சிக்கிறேன் இல்லையா, அதான் சரக்கடிக்கிறேன். அப்பதான் உடம்பு வலிக்காது. நாளைக்கு அடிச்சாதான் காசு கிடைக்கும்,' என்ற விளக்க அறிக்கை வேறு!

"ஏம்பா, எதாவது வேலை செஞ்சி பொழைக்கலாமே..." என்றால், "என்ன சாமி நாங்கெல்லாம் காலம்காலமாக இப்படியே இருந்துட்டோம். திடீர்னு வேலைக்குபோன்னா எப்படி போகமுடியும்," என்ற பதிலே வந்தது.

விவரம் தெரியாதவர்களைத் திருத்தலாம். ஆனால், எல்லாம் தெரிந்தவர்களை?

******************************

நிகழ்வு 2...

"அம்மா பசிக்குதும்மா.." என்றபடி ஒரு பிச்சைக்காரன் அந்தம்மாவிடம் கேட்கிறான். "அப்படியாப்பா இந்தா," என்று கொஞ்சம் சோறும் குழம்பும் ஒரு வாளி மூடியில் வைத்து அவனிடம் கொடுகிறார். அவன் சாப்பிட்டுவிட்டு தன்னிடம் இருந்த ஒரு ரூபாயை கொடுக்கிறான். அந்தம்மா மகிழ்வுடன் "போயிட்டுவாப்பா" என்று அனுப்பி வைக்கிறார்.

அந்தம்மாவை சுற்றிலும் நிறைய பிச்சைக்காரர்களும் ஆதரவற்ற அனாதைகளும் இருக்கிறார்கள். எல்லா பிச்சைக்காரர்களும் அந்தம்மாவிடம் சாப்பாடு வாங்கி சாப்பிடுகின்றனர்.

அந்தம்மா நீங்க நினைப்பதுபோல பெரிய பணக்காரரோ அல்லது கொடைவள்ளலோ கிடையாது. அவர் ஓர் ஆதரவற்ற வயதான பெண்மணி. அந்தம்மா கொடுக்கும் சாப்பாடு அறுசுவை சாப்பாடு அல்ல. அது பழைய சோறும் சாம்பாரும் தான் என்று நினைக்கிறேன். சாப்பாடு கொடுக்கும் அந்தம்மா முகத்தில் எவ்வளவு சந்தோசம். இந்தக் காட்சியை கண்ட என் கண்களில் நீர் கோர்த்திருந்தது.

ஒருபானையில் சோறும் ஒரு தூக்குவாளியில் சாம்பாரும் இருக்கிறது. அவர் எங்கிருந்து சாப்பாடு கொண்டுவருகிறார். அவர் வீடுவீடாக‌ சென்று பிச்சைக்கேட்டு சாப்பாடு வாங்கியிருப்பார் என்று நினைக்கிறேன். அவருக்கு கிடைத்த சாப்பாட்டை எல்லோருக்கும் பகிர்ந்து கொடுத்தது நெகிழ்வாக இருந்தது. அவருக்கு எவ்வளவு பெரிய மனசு, தாயுள்ளம் கொண்டவர் என்பதை நினைக்கும்போது அந்தம்மா நம் மனதில் உயர்ந்து நிற்கிறார்.

**********************************

ஆதரவற்ற ஒரு அம்மா பசியால் வாடுபவர்களுக்கு உணவு கொடுக்கிறார். நம்மால் ஏன் முடியவில்லை? நாம் இவர்களை போன்றவர்களுக்கு நம்மாலான உதவிகளை செய்யும்போது அவர்களின் மகிழ்ச்சியை முகத்தில் காணலாமே!

ஏழையின் சிரிப்பினில் இறைவனை காணலாம் என்று சொல்வார்கள்.

'ஓர் ஏழைப் பெண்மணியிடம் இருக்கும் இரக்க குணம், நம்மில் பலரிடமும் இல்லாதது ஏன்?"

இந்தக் கேள்வியை நமக்கு நாமே கேட்டுக் கொண்டால், விடை கிடைக்க வாய்ப்புண்டு என்றே நம்புகிறேன்.

***********************************

அன்புள்ள நண்பர்களே!! இந்த சமூக கட்டுரை யூத்புல் விகடனில் சிறப்புக் கட்டுரையாக இன்று வெளியாகி உள்ளது. யூத்புல் விகடன் ஆசிரியர் அவர்களுக்கு என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிதனை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

படங்கள் கொடுத்த யூத்புல் விகடனுக்கு நன்றி.

தேர்ந்தெடுத்த யூத்புல் விகடனுக்கு நன்றிகள். நன்றி நண்பர்களே..

உங்கள் மேலான கருத்துக்களை எதிர்பார்த்தவனாக உங்கள் ஸ்டார்ஜன்.

,

Post Comment

நன்றி நண்பர்களே..

அன்புள்ள நண்பர்களே!! எல்லோரும் நலமா..

நண்பர் சைவகொத்துப்பரோட்டா அவர்கள் எனக்கு நன்றி விருது கொடுத்து சிறப்பித்துள்ளார். அவருக்கு என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிதனை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். அந்த விருதினை எல்லோரிடமும் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். ஒரு பத்துபேருக்கு விருது கொடுத்து, மற்றவர்கள் நமக்கு ஸ்டார்ஜன் விருது தரலியே என்று நினைக்ககூடாது பாருங்க. என் மனம் கேட்கவில்லை. நான் உங்கள் அனைவருக்கும் இந்த விருதினை வழங்க ஆசைப்படுகிறேன்.


நான் வலைப்பூ ஆரம்பித்ததிலிருந்து எனக்கு ஆதரவுகொடுத்து என்னுடைய பக்கத்துக்கு வருகைதந்த உங்கள் அனைவர்களையும் மறக்க இயலாது.

எனவே உங்கள் அனைவருக்கும் இந்த நன்றி விருதை வழங்குகிறேன்.

விருதை பெற்றுக் கொள்ள அனைவரையும் அழைக்கிறேன்

நன்றி நண்பர்களே!!

உங்கள் மேலான கருத்துக்களை எதிர்பார்த்தவனாக உங்கள் ஸ்டார்ஜன்.

,

Post Comment

எண்ண அலைகள்

ஆந்தை அலறியதும் இது
கெட்ட சகுனமாச்சே..
வெளியில் சென்ற
அவன் என்ன ஆனானோ?..

போன் அலறியது
ஒருவேளை அவளா
இருக்குமோ எண்ணியபடி
ஹலோ.. என்றான்
எதிரே வந்த பஸ்ஸை
கவனிக்காமல்...


,

Post Comment