முதல் மணியோசை
தூரத்தில் ஒலிக்க
அம்மா படத்தை வணங்கி
திருநீர் இட்டு, சம்படமும்
பைக்கட்டும் தோளில்
கூடவே வர ஓட்டமும்
நடையும் விரைகையில்
அந்தோ!! 2வது மணியோசை
நிறுத்தியது என்னை
பள்ளி நுழைவாயிலில்..
தாமதம் தான் என்ன செய்ய..
கைமொழியில் இரண்டு அடியும்
நாலணா அபராதமும்
கொடுத்துவிட்டு
பள்ளியறையினில்
நுழைகையில் டீச்சர்
அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை
பண்பும் பயனும் அது.
என்ற குறளுக்கு விளக்கம்
கொடுத்துக் கொண்டிருந்தவர்
என் தாமத வருகையினால்
குறள் மங்கி குரல்
ஓங்கி ஒலித்தது
"மூதேவி மூதேவி..
எப்பப்பாரு லேட்டுதான்..
பரட்டத்தலையோட...
உள்ள வந்துத் தொலை என்று.."
ஏய் ஏய்.. இதுவரை என்ன
என்று அருகாமையை வினவியதில்
டீச்சரின் குரல் மேலும்
என்னை கலவரமாக்க..
"எலே உருப்படாதவனே..
வந்ததே லேட்டு., அங்க என்ன
சலசலன்னு பேச்சி.."
அவரது பார்வையில்
நானொரு .......
யாரெல்லாம் வீட்டுப்பாடம்
எழுதலைன்னு கேட்க
கோபப்பட்டு சபையிலிருந்து
வெளியேறுபவன் போல
விருட்டென எழுந்த என்னை..
"தெரியுமே தெரியுமே..
அது நீதான்னு...
வர்றது லேட்டு
எப்பப்பாரு பேச்சி..
வீட்டுப்பாடம் எழுதாத தில்லு..
படிச்சி கிழிச்சது போதும்
வீட்டுல உங்கம்மா அப்பாவ
கூட்டிட்டுவா.."
என்று முன்பைவிட
குரல் ஓங்காரமாய் ஒலிக்க
நீட்டுடா கையை என்றவருக்கு
உள்ளத்தை காட்டும்
கண்ணாடி போல
உள்ளங்கையை
நான் காண்பிக்க..
எப்படியும் அடி பிண்ண போறாங்க
ரொம்ப வலிக்குமே
கண்களை மூடியபடி
என்கையை நீட்டியபடியே
நின்ற என்காதுகளில்
"டீச்சர் அவனுக்கு
அம்மா கிடையாது.."
என்ற குரல் ஒலித்தது.
"எலே என்னடா இது..
கையில் கொப்பளமா..
எப்படிடா இதெல்லாம்"
வினவிய டீச்சருக்கு
"என்ன சொல்ல..
அம்மா இறந்ததும்
சித்தி வந்தகதையை சொல்லவா..
தன் குழந்தையை
சீராட்டி வளர்த்த சித்தி
என்னை பரதேசியாய்
அலையவிட்ட கதையை சொல்லவா..
வீட்டுவேலை செய்யமுடியாமல்
செய்து படிக்க உட்காரும்போது
கையில் சூடுபோட்ட கதையை சொல்லவா..
எந்த கதையை நான் சொல்ல..
நான் லேட்டா வந்தது தப்பா.."
சொல்லுங்க சொல்லுங்க சொல்லுங்க...
கண்மூடி நின்ற எனக்கு
எதோ உணர்வு என்னைத் தாக்க
டீச்சரின் கண் நீர் என்
கொப்பளத்துக்கு
மருந்தினை கொடுக்க..
அவரின் அணைப்பினில்
என் அன்னையின்
அரவணைப்பை கண்டேனே...
***************
நண்பர்கள் அனைவருக்கும் என் இனிய நண்பர்கள் தின வாழ்த்துகள்.
,
