Pages

Friday, May 15, 2009

திக் திக் திக் .....

நாம ஒவ்வொருவரும் நம் வாழ்க்கையில் நிறைய சுவாரசியமான சம்பவம் நடந்திருக்கும் . அதை நினைத்து பார்த்தோமானால் ரொம்ப ஜாலியா இருக்கலாம் . அல்லது ரொம்ப வருத்தமா இருக்கலாம் . அல்லது ஒரு படிப்பினையா கூட இருக்கலாம் .

அல்லது ரொம்ப திகில் அனுபவமா கூட இருக்கலாம்.

அப்படி ஒரு திகில் அனுபவம் எனக்கு நடந்திருக்கு. அது என்னனா....
நான் அப்போது ஒரு மோட்டார் வாகன கம்பனியில் வேலை பார்த்து வந்தேன் . நான் அடிக்கடி வெளியூர் செல்வதுண்டு . நான் என்னுடைய தலைமை அலுவலகத்க்கு மோட்டார் சைக்கிளில் செல்வதுண்டு .

நான் முதலில் ஒரே பாதையில் செல்வதுண்டு . பின்னர் அதே பாதையில் தான் வருவேன், போவேன் . அது குறைந்தது இரண்டு மணி நேரத்துக்கு மேலாகும் . அந்த பாதை கிராமங்கள் வழியாகத்தான் செல்லும் .

எனக்கு தெரிந்த ஒருவர் "இன்னொரு வழி உள்ளது , அதில் சென்றால் பயண நேரம் குறைவாக வரும்" என்று சொன்னார் .

ஒருநாள் போகும்போது நான் வழக்கமான வழியில் சென்றேன் . வரும்போது

அவர் சொன்ன வழியில் செல்வோமே என்று தோன்றியது . நான் வரும்போது மணி மாலை ஐந்தை தாண்டிவிட்டது . கிராமங்களின் அழகாய்பார்த்து கொண்டே வந்தேன் . பாதி வழியை தாண்டி வந்து கொண்டிருந்தேன் .

இருட்ட ஆரம்பித்திருந்தது . திடீரென ஒருவர் கையை காட்டி நிறுத்தினார் .

நான் வண்டியை நிறுத்தி என்ன என்று கேட்டேன் . அவருக்கு ஐம்பது வயதிருக்கலாம் . அவர் "தம்பி இந்த ஊரில் அவ்வளவாக பஸ் வசதி கிடையாது , நான் பக்கத்து ஊருக்கு போயி, அங்கிருந்து வேற ஊருக்கு மினி பஸ் பிடித்து போகனும் . தயவுசெய்து என்னை ஏற்றி கொண்டு போங்க "என்று கேட்டார் .

அது நான் போகும் வழி தான் . எனக்கு பயம் , ஏன்னா அது கிராமம், சுற்றி வெறும் காடுதான் . நான் அவரிடம் " இல்லயா நான் முன்பின் தெரியாத ஆளை ஏற்றினால் எனக்கு ஆபத்து ஏதும் வரலாம் , அதனால் நான் ஏத்தமட்டேன் " என்று சொன்னேன் .அவர் தம்பி எப்படியாவது ஏத்தி கொண்டு போங்க என்று கெஞ்சுகிறார் .

என்ன செய்வது தமிழனுக்கு தான் இலகிய‌ மனசயிற்றே !

சரியென்று அவரையும் ஏற்றி வந்துகொண்டிருந்தேன் . நன்றாக இருட்டி விட்டது . அவர் சொன்ன ஊர் வந்தது . அவரை இறங்கசொன்னேன் .

உடனே அவர் சுற்றும்முற்றும் பார்த்துவிட்டு "அய்யய்யோ தம்பி நான் போகவேண்டிய பஸ் போயிவிட்டதே ! என்ன செய்ய" என்று கேட்டார் . நானும் என்ன செய்ய என்று கேட்டேன் . "ஆமா நீங்க எங்க போறீங்க" என்று அவர் கேட்டார் .நானும் போக வேண்டிய ஊரை சொன்னேன் ."அட அங்கதான் நானும் போறேன்" என்றார் அவர் . சரி வேறென்ன செய்ய என்று அவரையும் ஏத்திகொண்டு வந்தேன் .

பிறகு கொஞ்ச தூரம்போன உடன் எனக்கு போக வேண்டிய பாதை மறந்துவிட்டது .எனக்கு ஒரே பயம் . . இருட்டாவேற இருக்கு ,பாதையும் தெரியவில்லை . ஆனால் நான் அவரிடம் அதை காட்டிக்கொள்ள வில்லை .
நான் அவரிடம் பேசிக்கொண்டே வந்தேன் . அவர் எங்க ஊரில் உள்ள கோவில்கொடை விழாவுக்கு போகிறாராம் . நீங்க எனக்கு ரொம்ப உதவி செய்றிங்க ரொம்ப நன்றி என்றார் .

"நான் உங்க நிலைமையில் இருந்தால் வண்டியில் தெரியாத ஆளை ஏத்தி இருக்கமாட்டேன்" என்றார் . எனக்கு பாதை மறந்ததால் பாதை மாறி சென்றேன் .
உடனே அவர் தம்பி இப்படிபோகனும் என்று வழி கட்டினார் . நானும் வழி தெரிந்தமாறியே காட்டிக்கொண்டேன் . அவர் சொன்ன வழியில் சென்றேன் . ஒருவழியாக ஊர் வந்துசேர்ந்தேன் .

அவர் என் கையை பிடித்து ரொம்ப நன்றி என்றார் . நானும் அவருக்கு மனதில் நன்றி சொன்னேன் .
பின் வீட்டுக்கு வந்து இந்த சம்பவத்தை நினைத்துபார்த்தேன் . அந்த பெரியவர் மட்டும் வரவில்லைஎன்றால் என் நிலைமை என்னாயிருக்கும் ???....
மனம் திக் திக் ........

Post Comment

11 comments:

  1. starjan
    படிக்கிற எனக்கே பக்குன்னு இருக்கு
    அனுபவிச்ச உங்களுக்கு எப்படி இருக்கும்.

    ஒரு திகில் கதை வாசித்த உணர்வு .

    ReplyDelete
  2. வருகைக்கு நன்றி

    என்ன கடையில் கூட்டத்தை காணோமே!

    ReplyDelete
  3. கதை நல்லாயிருக்கு தல...

    நல்லதே நினையுங்கள் நல்லதே நடக்கும்..,

    ReplyDelete
  4. பின் தொடர்பவர் பட்டியல் இணையுங்கள் தல..,

    ReplyDelete
  5. ஓட்டுப் போட்டாச்சு தல

    ReplyDelete
  6. சுரேஷ்

    வருகைக்கு நன்றி !

    இது நடந்த சம்பவம்

    கதை அல்ல !

    ReplyDelete
  7. நன்றி சுரேஷ்

    பின்தொடர்பவர்கள் பட்டியல் இணைத்து விட்டேன்

    தகவலுக்கு நன்றி

    ReplyDelete
  8. என்ன அடுத்த பதிவை காணோமே !!

    ReplyDelete
  9. சீக்கிரம் !

    உங்கள் ஓட்டை போடுங்க‌

    ReplyDelete
  10. அக்பர் ,
    வருகைக்கு நன்றீ

    விரைவில் .....

    ReplyDelete

இது உங்கள் இடம்

தமிழில் எழுத‌

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

தமிழில் எழுத இங்கே சொடுக்கவும்