நான் கோவலன் அல்ல..

என் விரல்களுக்குள்
ஒரு யுத்தமே நடந்தேறியது
உன்னை முதலில் யார்
தொடுவது என..

உன்னோடு வாழ்ந்த நாட்க‌ளும்
உன்னுடன் உறங்கிய
நாட்களும் என்னில்
வந்துவந்து இமை
மூடவிடாமல் இம்சிக்கின்றன..

முதல்நாள் சந்திப்பில்
என் கண்களுக்கு
புதிதாய் உன்முகம்
மறுநாளிலிருந்து
லப்டப் என‌ என்ஓசை
கேட்கும் அறையில்
உன்னை காண்கின்றேன்..

ஜனனம் முதல் மயானம்வரை
தொடரும் உறவுகளைப்போல‌
நானும் உந்தன் உறவானேன்..
அது நம்நட்பையும் தாண்டியதோ...

மாணிக்கப் பரல்களும்
முத்துப் பரல்களும்
கொஞ்சி விளையாடிய‌
முத்தமிழும் சங்கமித்த‌
நீ இருக்கும் நகருக்குள்
என்பாதம் படும் நேரத்தில்

வாராய் வாராய் என‌
கொடிகள் அசைந்து
நகருக்குள் வரவேண்டாம் என
மறுப்பு தெரிவிக்கவில்லை

ஏன்னென்றால் நான் கோவலனும் அல்ல‌
என்கையில் சிலம்பும் இல்லை..

மாறாக, மாறாத புன்னகையுடன்
வரவேற்க ஆவலுடன் நீ..

'கோ'வென்ற அரசனும் நீயில்லை
'பி'என்ற புலவனும் நானில்லை
காணாமல் நாமும் இருக்கவில்லை

இப்போதும் காண்கிறேன்
உன்னை என்மடியில்
திரையில் நிழல்படமாய்...

நண்பா என் நண்பா...

,